Historia tej kobiety jest żywym przykładem tego, jak nie przegapić swojej szansy i „zrobić siebie”. Lydia Sarfati jest światowej sławy kosmetologiem, właścicielką linii kosmetyków Repêchage, nauczycielką w CIDESCO USA, pracującą matką i babcią – oto jej droga do sukcesu.

Kiedy tatuaż stał się sposobem zarabiania i elementem wizerunku publicznego, a nie tylko ozdobą ciała? Krótki przegląd historii od pierwszych „eksponatów” jarmarków po ukształtowanie się zawodu.

Efekt farbowania włosów można porównać do wakacji w kurorcie: skóra nabiera świeżości, oczy błyszczą, a policzki zyskują rumieniec. Jednak prawdziwy efekt „wow” pojawia się tylko wtedy, gdy nowy odcień włosów harmonijnie wpisuje się w „indywidualną paletę” klienta. Znajomość teorii typów kolorystycznych jest tu niezwykle przydatna.

Historia ludzkości zachowała wiele nazwisk, które stały się legendarne. Nie jest wyjątkiem los słynnej Juliette Marlene, której wynalazki i innowacje odegrały kluczową rolę w kształtowaniu się przemysłu kosmetyki paznokciowej.

Historia koloryzacji włosów jest częścią ogólnej historii ludzkości. Od samego początku odkrycia naukowe nieustannie napędzają rozwój branży kosmetycznej, ponieważ zapotrzebowanie na farby do włosów stale rośnie.

Z niechcianymi włosami walczymy prądem, laserem, lepkimi substancjami i różnymi ostrymi przedmiotami (arsenał narzędzi jest tak różnorodny, że przypomina instrumenty tortur). Skąd więc biorą się początki tej wojny?

Jak długo kobiety farbują włosy? Tysiące lat! Cel tego działania pozostaje niezmienny – ukryć siwiznę i nadać włosom piękny odcień. Natomiast metody i środki koloryzacji wielokrotnie się zmieniały.

Trudno wyobrazić sobie życie współczesnej kobiety bez manicure. Ten zabieg ma długą i bardzo ciekawą historię, sięgającą jeszcze czasów przed naszą erą. Jak powstał manicure i jak zmieniał się od starożytności aż do dziś?

Nie tylko w naszych czasach, lecz przez cały okres istnienia ludzkości ludzie mieli skłonność do ozdabiania swojego ciała na różne sposoby. O ile tatuaże i piercing zostały już w dużej mierze zaakceptowane przez społeczeństwo, to taka metoda jak skaryfikacja wciąż wywołuje silne reakcje.

Do niedawna chirurgia plastyczna opierała się na prostym zasadzie: oznaki starzenia usuwało się poprzez wycięcie skóry, tkanki tłuszczowej, powięzi i tkanki mięśniowej, a następnie naciągnięcie pozostałych tkanek. A jak jest teraz? Jakie zaszły zmiany w podejściu do odmładzania?