Mężczyźni cieszą się z narodzin syna, instynktownie czując, że jest on dla nich bardziej zrozumiały i bliższy niż córka. Dla mężczyzny własna żona bywa już zagadką, a dwie kobiety to podwójna zagadka. Dlatego tak ważne jest zrozumienie ze strony żony oraz jej pomoc mężowi w wychowaniu córki.

Kobiety narzekają na brak prawdziwych mężczyzn i na ich niezdolność do spełniania oczekiwań. Co leży u podstaw tego zjawiska? I co na ten temat myślą sami mężczyźni?

Odwieczne pytanie: „Dlaczego jedne się kocha, a z innymi się żeni?” Mężczyźni próbują wyodrębnić spośród znanych i nieznanych kobiet te, które ich zdaniem będą wiernymi żonami. Czy możliwe, że się mylą? A może ich wyobrażenie o płci pięknej jest nieco uprzedzone?

Relacje rodzinne wymagają szczególnej ostrożności i koniecznej ustępliwości obu stron. A także umiejętności kontrolowania własnych impulsów. Wtedy z upływem lat miło będzie spojrzeć wstecz na wspólnie przeżyte lata.

Wydaje mi się (mogę się miliard razy mylić), że związki w wieku 40 lat są dużo prostsze i bardziej szczere niż te, które zaczynają się w wieku 20 lat. Tutaj obowiązuje tylko kilka bardzo prostych i jasnych zasad, których nigdy nie wolno łamać.